Sarap ng food, sarap talagang magluto ng kaibigan kong si Weng....habang inuubos ang masarap na pansit at pasta (yes, may pasta na kasabay ng pansit) at fried chicken na may birthday cake sa side ng plato....nauwi sa seryosong kwentuhan na umabot ng hangang 1am.
Sa kwentuhan, marami akong narinig na sobrang nagpa-shock sa akin....hindi ko inaakala na yung taong tinuturing kong kaibigan ay iba pala ang pagtingin sa akin....awa at galit ang bigla kong naramdaman. Bakit ganun, sa kabila ng lahat ng pinakita kong maganda iba pa rin ang dating sa kanya.....nasaktan ako ng sobra. Sabi ko sarili ko, hindi ko yun mapapatawad.....hindi ako maniac, hindi ako makasarili, hindi ako madamot....mas kilala ko naman ang sarili ko kesa sa ibang tao.
Sa tingin nyo, kelangan ko pa bang ituring na kaibagan ang ganung klaseng tao? ewan ko...bahala na.
No comments:
Post a Comment