January 18, Tuesday after lunch...sobrang lungkot na marinig na ang mga kaibigan ko ay nagkakagulo dahil lang sa isang bagay na maliit at pwdeng-pedeng pagusapan.....ayoko ng ganito....ayaw ko sa gitna....ayaw ko ng nakikita silang ganito....masakit sa part ko...hindi ko kelangan kampihan ang isa sa kanila dahil kaibigan at mahal ko silang lahat...sila lang ang nagpapasaya sa mga oras na malungkot ako dito sa Cambodia....sa kanila ko lang napapakita ang tunay na laman ng puso at isip ko.....sa kanila lang.
Sana dumating na ang araw na magka-ayos din ang lahat....sana nga!
No comments:
Post a Comment